انواع دعاها

انواع دعاها

ابو بصیر از حضرت صادق – علیه السلام – در مورد دعا و بالا بردن دستھا سوال كرد؛ فرمودند:
•    على خمسه اوجه : اما التعوذ فتستقبل القبله بباطن كفیك ، و اما الدعاء فى الرزق فتبسط كفیك و تفضى بباطنھما الى السماء، و اما التبتل فا يماوك باصبعك السبابه ، و اما الا بتھال فترفع يديك مجاوزا بھما راسك ، و اما التضرع ان تحرك اصبعك السبابه مما وجھك و ھوالدعاء الخیفه .

 

يعنى : پنج صورت دارد:
اول – براى پناه بردن به خدا، كف دو دست را بايد رو به قبله قرار دھى .
دوم – براى طلب روزى ، دستھايت را مى گشايى و كف آن را به طرف آسمان مى گیرى .
سوم – براى انقطاع به درگاه خدا با انگشت سبابه اشاره مى كنى .
چھارم – براى زارى كردن ، دستھايت را كشیده از سرت ھم بالاتر مى برى .
پنجم – براى تضرع ، انگشت سبابه را در برابر رويت حركت مى دھى كه اين دعاى ترس است .

از محمد بن مسلم روايت است كه امام صادق – علیه السلام – فرمود:
•    مر بى رجل و انا ادعو و فى صلاتى بیسارى فقال : يا عبد الله ، بیمینك فقلت : يا عبد الله ، ان لله تبارك و تعالى حقا على ھذه كحقه على ھذه .

يعنى : مردى از كنارم گذشت در حالى كه من در نماز بوده ، دست چپم را براى دعا بلند كرده بودم ، به من گفت : اى بنده خدا! با دست راستت دعا كن ، گفتم : اى بنده خدا! ذات اقدس الیه حقى بر اين دست دارد ھمانند حقى كه بر آن دست دارد).

و نیز فرمود:
•     الرعبه تبسط يديك و تظھر باطنھما، و الرھبه تبسط يديك و تظھر ظاھر ھما، و التضرع تحر؟السبابه الیمنى يمینا و شمالا، و التبتل تحرك السبابه الیسرى ترفعھا الى السماء رسلا، و تضعھا رسلا والا بتھال تبسط يديك و ذراعیك الى السماء، والا بتھال حین ترى اسباب البكاء .

يعنى : رغبت (و میل ) آن است كه دو دست را گشوده ، باطنش را ظاھر سازى .
رھبت (و ترس ) آن است كه دو دست را گشوده ، پشتش را ظاھر نمايى .
تضرع آن است كه انگشت سبابه دست راست را به سمت راست و چپ ، حركت دھى .
تب تل (و انقطاع ) آن است كه انگشت سبابه دست چپ را به آھستگى بالا و پايین ببرى .
و ابتھال (و زارى ) آن است كه ھر دو دست و ھر دو ذراع را به سوى آسمان بگشايى كه ابتھال در وقت فراھم شدن وسايل گريه است .

از سعید بن يسار نقل شده است كه حضرت صادق – علیه السلام – فرمود:
•    ھكذا الرغبه و ابرز باطن راحتیه الى السماء. و ھكذا الرھبه و جعل ظھر كفیه الى اسماء. و ھكذا التضرع و حرك اصابعه يمینا و شمالا. و ھكذا التبتل يرفع اصابعه مره و يضعھا اخرى . و ھكذا الا بتھال و مد يده تلقاء وجھه و قال : لا تبتھل حتى ترى الدمعه .

يعنى : رغبت اينگونه است : در حالى كه حضرت باطن دو دست ، خود را به سوى آسمان آشكار كرده بود.
رھبت اينگونه است : در حالى كه پشت دو دست خود را به سوى آسمان گرفته بود.
تضرع اينگونه است : در حالى كه انگشتنانش را به سمت راست و چپ حركت مى داد.
تبتل اينگونه است : در حالى كه انگشتانش را بالا و پايین مى برد.
ابتھال اينگونه است : در حالى كه دستش را در برابر صورتش كشیده بود، آنگاه فرمود. ابتھال نكن مگر آنكه اشك را ببینى .

در حديث ديگر آمده است كه :
•     الا ستكانه فى الدعاء ان يضع يديه على منكبیه .
يعنى : فروتنى در دعا، قرار دادن دستھاست بر دوشھا.

عدة الداعى، جمال السالکین شیخ احمد بن فهد حلى (ره)، ترجمه حسین غفارى ساروى.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *